Gözün gördüğünü özün sezmeli,
Doğruluk cevherin kalbe dizmeli.
Kişi adalet ve hak kapısını bilmeli,
Ben pirin bendesi olmaya geldim.
Yalan ile kurulan bina tez çöker,
Hile, kişinin yoluna dikenler döker.
Doğru olan kulun özünde gül biter,
Hakikat bağında solmaya geldim.
Kimi mal mülk ile yollar arar,
Kimi şan şöhret ile göğe ağar.
Sonunda herkes bir kefene sığar,
Ben ak kefenimi giymeye geldim.
Dünya bir handır, gelenler gider,
Herkes dünyada ektiğini ahirette biçer.
Kamil olan kul, şerbeti aşkla içer,
Ben hırs mülkünü yıkmaya geldim.
Kibir dağı yüksek, aşması zordur,
Hasetlik dediğin sinende kordur.
Ermişin sözleri her derde nurdur,
Gönül sarayına girmeye geldim.
Gönül gözünün gördüğü ayan olur,
Arayan mürşitler ilmin yolunu bulur.
Ten toprak altında bir gün kaybolur,
Ben ebedî yâra varmaya geldim.
Derman, dertlerin özündedir,
Her türlü ilaç hakk’ın sözündedir.
Gönül gözü açık olan onun izindedir,
Aşk ile erenlerle kalmaya geldim.
2024
Hasan Yılmaz 3Kayıt Tarihi : 21.09.2026 11:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!