Gecenin Eşiğinde Şiiri - Tuncer Ölgün

​Sesinle uyanırdı gecenin en koyu demi,

Unuttun mu, bilmem ki...

Şimdi bir rüzgâr esiyor aramızda,

Ne adın kalmış dudakta, ne de eski bir melodi.

​Duyuyorum, uzaktan uzağa sormuşsun halimi,

Bir yabancının dumanlı sözüyle gelmiş haberin.

Ağırıma gidiyor sevgilim, hem de nasıl...

Bir zamanlar can evimdeyken şimdi başkalarının dilinde olman.

​Kıyamazdın ya hani bir damla yaşa,

Şimdi bu sessizlik, bu kör kuyu kime?

Bir vakitler sesimi duymadan kapanmazdı gözlerin,

Bugün nasıl kıydın bu mesafeye?

​Merak ediyorsan eğer hâlâ biraz olsun,

Araya el sözü sokma, başkalarını koyma.

Kendin sor, sevgili...

Bu kadar mı çabuk tükendi yeminler,

Bu kadar mı tez "el" oldu ellerim?