Gece Gözlü Şiirleri - Şair Gece Gözlü

Kasımpatı

Kapına bir kasımpatı bıraktım... Gül değil. Çünkü gül baharı sever, ben ise seni en çok ömrünün sonbaharında sevdim.
Herkes giderken ben kaldım. Rüzgâr dalları kırarken bile adını kalbimde incitmedim. Sen uzaklaştıkça, ben sana biraz daha yaklaştım içimden.

Sana dokunamadığım her gün, bir ömür eksildi ömrümden. Sesini duyamadığım her gece, yıldızlar bile sustu gökyüzünde. Ben karanlığa değil, sensizliğe yenildim.

KEK

Bugün mutfağa yalnızca bir kek yapmak için girmedim sevgili...
Belki sen bunu hiçbir zaman bilmeyeceksin amaellerim hamuru yoğururken,kalbim seni seviyordu.

Çırptığım her malzemede adın vardı;un kadar beyaz özlemim,şeker kadar masum hayallerim,vanilya gibi içime sinen gülüşün...

Kendim İçin Bir Şans
Son bir şans istiyorum hayattan,
yorgun değilim… biraz kırgınım sadece.
Omuzlarımda dünün ağırlığı,
gözlerimde yarım kalmış yarınlar var.
İlk yaşadıklarım tecrübeye dönüştü,

KİMSE BİLMESİN

Kimse bilmesin... En ağır savaşları, gülümseyen yüzümün ardında verdiğimi. Herkes beni güçlü sandı; oysa ben, her gece biraz daha kendimden eksildim.

Herkes, yaşadığı hayatın sahnesinde bir gün palyaço olur. İçi paramparça olsa da yüzüne bir tebessüm iliştirir. bu dünya, gözyaşını değil, maskeleri alkışlar.

KIRIK SAAT

Bir sevda kırıntısı yaşıyor yüreğimde...
Hep sana çıkan çıkmaz sokaklar taşıyorum içimde.
Şimdi neye elimi uzatsam,
koca bir boşluk değiyor avuçlarıma.

​Kendi yolumdayım;
Adımlarım yalnız, gözlerim boşlukta...
Dost maskeli yüzler çok olur da;
Kim vefalı, kim tek?
Görmek isterdim ama hepsi birer gölge.

​Bir kahve olmalıydım;
Gözlerin gibi derin, ağır ve içten…
Yavaş yavaş, acele etmeden,
Her yudumda biraz daha alıştığın.
​Dudaklarında kalmalıydım,

KIRMIZI IŞIKTA

Bir zamanlar
adımı söylerken
dilin tutulurdu heyecandan;

Tüm dünyayı rengârenk boyadım bir gün,
karanlığı sildim avuçlarımla,
siyaha yer bırakmadım içimde—
çünkü senin yokluğun yeterince geceydi zaten.
Renkleri tek tek seçtim kalbimle,
en çok kırmızıyı sevdim…

KIRMIZI YAKUT ELBİSELİ KADIN

Bir gün...
Ben, kızıl saçlarımı omuzlarıma bırakıp, üzerimde kırmızı yakut elbisemle sana doğru yürürken, sanki dünya bütün renklerini sessizce bana emanet edecek.