Garip Şiiri - Salih Şanverdi

Bir garibim kefene koymaya ne var
Öldüm mü arkamdan ağıda ne var
İki yaş döküp susmaya ne var
Bana gül bahçemden hazan getirdin

Aşk ile koştum koştum yoruldum
Bir hevesime birde kırana darıldım
Alem ebed olsa ben toprağa kalırdım
Bana nergis dağlarımdan kar getirdin

Ellerim çiçekti gözüm sonbahar
Alemin suyu yatağında akar
Kuş tüyü yatak olsa sırtıma batar
Bana kendi yurdumda aciz dedirttin

Garip gönlüm sevdaları istemiş
İşte Gel gör ki cefalarda kışlamış
Gül gülistan yerde esbab ıslanmış
Bana güneş ovamdan boran getirdin

Hani sevginin arkı bana akardı
Hani evimde menekşeler kokardı
Hani ocağımı hakikatler yakardı
Doğruluk diyarından yalan getirdin