Durak Şiiri - Salih Şanverdi

Keşkeler sarmışken kuru başımı
Yolun yarısına geldim bir anda
Hayat rüzgarı tarar saçımı
Kaygıya düştüm kaldım viranda

Kuşkuyla bastığım şu kuytu yoldan
Meğerse koşmuşum bilmemişim
Hayat yoluma çekmiş bir yorgan
Meğer öldükten sonra ölmemişim

Oysaki güneşe meftun olmuştum
Karanlık sarmış dört bir yanımı
Oysaki yaşamı benim sanmıştım
Meğer yaşarken almış canımı

Bu yolda sarmaşıklar dolandı ayaklarıma
Oysa ben geçecektim hayat köprüsünü
Bir küfür yapışmış kuru dudaklarıma
Oysa ben söyleyecektim sevda türküsünü