Çam kargaları Şiiri - Salih Şanverdi

Kargalar uçuşuyor çam ağaçlarında
Ben tez ayaklarla soluk soluğa
Nereye yetişeceğim bilmiyorum
belki düşmanla itişeceğim

Belkide onurumu çiğnemeye gidiyorum
Izdıraplar içinde sesleri dinlemeye
Yada beynimdeki soruları çözmeye
Belkide ölümle bitişeceğim

Hep aynı yankı var kulaklarımda
Hep aynı ritim aynı ahenk
Her tarafta kargalar uçuşuyor
Bimiyorum nereye yetişeceğim

Artık sesim çıkmıyor eskisi gibi
Bağırsamda kendimi duyuyorum
Gücüm yetmiyor kendimi vuruyorum
Böyle nasıl çatışacağım

Kendi ordumu kurdum kendi içimde
Yenilen hep ben oluyorum
Ne zaman atağa kalksam ölüyorum
Bilmiyorum Böyle nasıl koşacağım

Girdiğimde kapıdan aynı sesler yükseliyor
Aynı anda, sanki sanat eseri
Kusursuzca tek ses, ayak sesleri
Sanki derin bir uykuya koyulacağım

Kargalar doluşmuş çam ağaçlarına
Her ayak sesinde uçuşuyorlar
Kokuları sinmiş kaldırım taşlarına
Dilleri olsa konuşacağım

Bir çam ağacında yüz karga var
Hangi ressam çizebilir bu fotoğrafı
Hangi Süleyman anlar dillerinden
Belkide aklımı kaçıracağım

Neyse, yürürken kaldırım taşlarında ;
Bakıyorum etrafıma acaba kim var ?
Aynı elbiseli dokuz adam var
Bilmiyorum Hangi biriyle konuşacağım

İşte, geçti gitti böyle yıllar
Ne kargalar uçup gittiler
Ne ağaçları kestiler
Biliyorum her zaman buna şaşıracağım