Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

bir dal olsa da elinde
kıyamet kopsa da dibinde
kutlu doğumun müjdecisi
onu ekmeni söylemekte
1400 yıl öncesinde
doğayı koruma niyetine...

bakışlarım,
ARGÜMANIMDI...
yakarışlarım,
DÖKÜMANIM...
anladın,
DEĞİL Mİ? ...

ne güzel duymak
ne de güzel duyurmak
gönülden geçeni
bir senden
bir de benden
gönüllere uzatmak...

yeryüzü;
tenahi idi...
gökyüzü;
na-mütenahi...
beden;
yeryüzü gibi tenahi...

içimde,
denizler vardı...
fırtınaları ruhumda,
dalgaları bakışlarımda,
koyları koynumdaydı...
senin için!

güneş seni gözler,
rüzgar adını söyler...
gönlümdeki çiçekler,
yalnız seni özler...

güneş günü açar,

anneler gününde,
yengemi aradım...
telefona amcam çıktı,
anneler gününü kutlayacağım
yengemi verir misin dedim...
''-fark etmez..'' dedi,

aşklar vardı
gülden dikenden
bir gönül taşırdım
yanardı hep hasretten...

yolar vardı

sen bahardın,
mart nisan mayıs...
kimi kışın
kimi de yazın içinde
gizlenir kalır
halimize gülerdin kıs kıs...

Zaman,
İçindeki sırlarını
Birer birer açıyordu...
Sırlar da,
Zamanın içinde
Birer birer kapanıyordu...