Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

rüzgar,
göğün nefesiydi...
her değdiği yerde
sese dönüyordu...
yapraklarda başka..
çıplak dallarda başka...

öyle bir sessizliğin
içindeydim ki
sanki...
fırtına öncesi...
yüreğim...
patladı patlayacak

bir aşkım olsun isterdim..,
zamanlarda epik...!
bir aşkım olsun isterdim..,
zamanlardan öte ütopik...!
bir aşkım olsun isterdim..,
her zaman etik...!

parmağının ucundan,
kollarına gelseydim yar...
dudağına değince de
ateşine erseydim yar..!

tırnağının ucundan,

Eskiiiciiiii
Kırılmış...
Çizilmiş...
Yırtılmış...
Anıları alıyordum,
Yok pahasına..!

yaram derindi...
gözlerden uzak,
derinden kanıyordu...
yaram benimdi...
açandan uzak,
kendinden kanıyordu...

Yara,
Yârdense...
Saranı ben olurum...
Yar'a,
Saran el olursa..
Yara açan ben olurum..!

yapraklar,
ağacın duasıydı dallarında
yeşilin tonlarınca...
uzanırlardı,
güneşin ışıklarına
hiç düşmeyecekmiş sanısıyla...

yaprak..
dala bağlıydı...
rengi yeşilken...!

yaprak...
özgürlüğü düşlüyordu

elim tellere değdi...
teller gönlüme...
yandı gönlüm,
tüter oldu...
duman geldi,
gözüm doldu...