sen...
görmeyene....
renkleri anlatamazsın....
zira...
onların....
ana rengi karadır....
çokluk...
''-bokluk getirir...'' demiş...
büyüklerimiz...
zaten...
onlar herşeyi bilirmiş..
Ne vardı...
Aklımızın,
O kör köşelerinde...
Birbirlerinden habersizce,
Birilerinden gizlediğimiz...
Karşılaştığımızda...
neydi? ...
o çalan,
kapı mıydı?
yoksa..
telefon mu? ...
hiç açasım yoktu...
gözlerim nemli...
toprağım nemli...
yoksa...!
gözlerim ile
toprağım kardeş mi?
neler...neler vardı,
beynimin içinde!
bilinecek...
ve de
bilinemeyecek
bir sürü şeyler! ...
aşk..,
denizde maviydi...
gökte maviydi..
aşk..,
gözlerinde masmaviydi...
gönlüm deniz;
dalgalarım var,
kudurmuşçasına...
köpükleri yok
ama...
masunca..!
ağacı kurt..
insanı dert yer
denirdi...
kimileri de,
''içime kurt düştü...''
deyince...




-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
Tüm YorumlarŞiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......