Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

kul;
yollar yapar...
dağlar deler
köprüler kurar...
denizler,gökler geçer...

yolu açan bensem
sana doğru...
yolumu süsleyen sen ol
hep bana doğru...

yollara düşen bensem

yüreğimiz;
göğsümüzdeydi...
ellerimizdeydi...
lakin biz
bir türlü erişemiyorduk;
cebimizde numarası yoktu...

ellerinle tutamadığın bir şeydi aşk,
gözlerinin yakaladığı...
sözlerinle anlatamadığın bir şeydi aşk,
yüreğinde sakladığın...!

gözlerinde bir pınardı aşk,

yüreğim,
senle atıyor...
gözlerim,
seni topluyordu...

yüreğim,

yeter ki...
bir merhabam olsun....
her önüme çıkana,
ağız dolusu vereceğim...!

yeter ki...

yaşamda;
ya...
yol açar insan
piri olmak için...
ya..
açık yola dalar insan

yapraklar sararmasaydı,
güzün anlamı kalmayacaktı...
çırılçıplak bir dünya,
bu kışa kalmayacaktı...

yapraklar dökülmeseydi,

yağmur yağıyordu...
her damlasında bir aşk...
her damlasında bir sen vardı...
yağmur yağıyordu...
oysa gönlümde,
hep o ateş yanıyordu...!

yağmur muydu? ...
güzel olan...
damla damla saçlarında....
yoksa..!
saçların mı? ...
sırma...sırma... yağmurun altında...