Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

gözlerin,
kapalıydı annem
ayakların soğuk...
nefesin,
sıcaktı annem
burnunsa çok soğuk...

dünüm,
SENDİN....
bugünüm de...
ömrüm de SEN olacaktın...
bu böyle biline...

eskilerde...
karanlıklar düştüğünde
soğuk kış geceleri
şehirlerin üstüne...
şehirler uyurdu
solgun sokak lambalarında...

saçların,
rüzgarları tutuyor..
gözlerin gri bulutları....
kokuların,
nefesleri yakıyor...
gözlerin kızıl bulutları...

fikrimde,
yağmur gibiydin...
beynime sel basmıştı
aşkın yüzünden
dinmezcesine...

Karanlık,
Gecelere bulaştıkça
Koyulaşmakta.
Eller,gözler,yönler,
Koyu karanlıkta
Yavaş yavaş kaybolmakta.

yol bekleyen
günü güne ekliyordu
yine de yoktu gelen
günler tren gibi uzayıp giderken...

yol bekleyen

annem,
geçen yıl beratin
3 Ekim'e kesilmiş
lakin bunu sadece
ALLAH'IM bilmişti...
annem,

çin,
için için ağlıyordu
ve sen
illa ki
hiç kimse bilsin
istemiyordun...

benim nefesim
senle aldığımdı...
kokularınla gelip
içimi yakandı...
bırakamadığım...!