Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

toprak..,
güneşten çatlar...
insan hasetten..!

yağmur..,
buluttan çıkar...

insan,
aklını sever...
kendini dünyanın
en zekisi zanneder...!

insan,

duy...
duy da,
duymamış ol...!

gör...
gör de,

Rüzgar,
İçini çekti...
Deniz,
İçini çekti...
Dalga,
Şaştı kaldı! ...

bu çeşme...
bu çeşme var ya...
hep böyle akmayacak...
serince...seslice...delice...
ve de..berrak...
iç kana kana...

yüreğimdeydin...,
ellerimden uzak...
gözlerimden uzaktın...
oysa..
damarlarımdaki kadar sıcaktın....

Seni bulmak istiyordum..,
Mavilerin gözlerinde..
Dalgaların yüreğinde...
Rüzgarların saçlarındayken...

Seni tatmak istiyordum..,

yağmur...
saçlarında
katre...katre...
sanki birer jale...

yağmur...

ip'ti..
alt tarafı...
oysa eylemiydi,
işin bok tarafı...

biri çekerdi...

başında bir huni...
dudağında üflediği düdüğü...
dışındaydı deliliği,
bundan korkmak gerekmezdi...

yerindeydi giyimi...