Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ellerim,
açtığımda senin..
sen tutuğunda benimdi...
dualarım ellerinin,
ellerin ellerimin payıydı...
kimse bunu kıskanmamalıydı...

harf...harf...
betimledim seni...
hece...hece...
özümsedim..!

kelime...kelime...

göz,
haramdan...
söz,
yalandan...
el,
çalmadan...

eskiden...
teller değil,
cepler değil...
konuşurdu;
kapılar...
pencereler...!

hüznün,
yüzüme çöker...,
hasretin,
belim bükerdi...
seni arardım;
bakındığım aynalarda...

yağmura özendim...
onun gibi,
yağmak istedim..,
rüzgarım yetmedi...
bulutum gelmedi...
bekledim...!

ellerimi ovuşturdum,
mutlu olsunlar diye...
bir de baktım ki
sağ elim üsteydi,
anlayamadım;
ben salak mıydım?

öyle bir aşktı ki...
sana duyduğum;
harften harfe uçtuğum..
her hecede soluduğum..!

öyle bir aşktı ki...

kavun rakılıktı...
peynir rakılıktı...
rakı kadehte...
kadeh dudaklarımdaydı....

bakışın sıcaktı...

sen,
rüzgarımdın...
ben,
estiğin her yöne
savrulmaya razıydım..!