Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

dizelerim vardı..,
dizdim dize dize...
sonra oturdum..,
çektim tespih diye...!

Fikret Turhan-Yalova,

öncesi;
gül dalında
iki goncaydık biz...
yaprağımız aynı,
dikenimiz aynı...
sanki aynı güneşi

''el elden üstün''
deseler de
''el eli tutsun''
daha güzel olur derim...
el eli bükse de
büken büküleni öpsün derim...

diller gider..,
sözler kalır aleme...
kullar silse de,
ALLAH alır kaleme...
ister padişah ol..,
ister bir köle...

Yorulunca...
Oturmak isteyince...
Altında minderin olayım...
YUMUŞACIK...
Gel otur üzerime...
Sen...

eylülün,
bulutları nemliydi...
rüzgarları serin...
bu yüzden,
o hep ağlardı
derin...derin...

eylül;
serin rüzgarların
sarı yaprakları götürmesi ile
hüzünlü vedaların örtüşmesiydi...

gönül;

ey yar..,
esim esim esenim..
dalga dalga gelenimdin...
ey yar..,
rüzgarımda köpüğüm...
yüreğimde denizimdin...!

sevgi;
önce yüreğin...
sonra gözlerin içinde...
önce dillerin...
sonra ellerin üstünde olmalı...
sevgi;

Gazı olan...
Hiç düşünmesin...
Hemen çıkartsın...
Yoksa..!
Kalp krizi yapar...