Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

rüzgar,
aralığa girmişti...
aralıkta;
daha sert esiyor..
daha çok üşütüyordu....
rüzgar,

ağırlığın...
biri vardı ki,
yemekten sonra konardı
gözlerimin üstüne..
uyusam! ..
yüzde yüz geçerdi..

mendile işlenirdi
isimler,
mavi mavi...
özlem bastığı zaman
yürekleri...
öpüp koklanırdı

ağaç; kurur,çürür devrilir...
beden; tutsak edilir,sürülür...
gönül; hep isyandadır,
O sadece aşka eğilir...

fikret turhan-yalova,

aşk...
tok oturmaktı
duygu sofralarında
onun,
bismillahı yoktu
zira..!

müzik,
gıdalanan ruhların aynasıydı...
aynaysa,
sadece üzerine düşenin yansımasıydı...
önemli olan,
ruhların bunu algılamasıydı...

ay ışığı;
kış geceleri,
karların üzerine düşerdi...
beyaza beyaz...
ki...
adına derlerdi,

Garibandı...
Ali Efendi,
AH'LARI yükledi ömrüne
VAH'LARLA da gitti..!
Garibandı...
Ali Efendi,

sen,
alnımın yazısıydın...
istesem de
SİLİNMEZDİN..!

ben,

annem..,
sen olmasaydın...
ben de olmayacaktım...
annem..,
sen iyiki vardın...
ben ömür boyu kölen olacaktım...