Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

balık,
denizinde...
deniz,
maviliklerinde özgür...

mavi,

rakı;
şişesinde uslu...
kadehinde;
anason kokulu...
üstüne;
peynir ve kavun,

neydi? ...
o şarkılar....
dışıma vurdurduğu hazlar...
ki...
ruhumu...
en derinden....

öfkelerim
eyleme döndüğünde;
yüzüm kızarır...
nefeslerim sıklaşır...
sözlerim can yakar
senin yüzünden! ...

ölüm...
kitaplara sığmazdı...
zira ona...kitapların...
tüm sayfaları yetmezdi...

ölüm...

hüznüm senliydi...
neşem senli..
şarkılarım senliydi...
fallarım senli...

önceleri,
adını yazardım
buğulu camlarıma
parmağımın ucuyla
soğuk kış akşamlarında
lambamın solgun ışığında

melodiler....
ister doğadan...
ister enstrumandan...
ister yarin dudağından gelsinler...
sadece...gönüllere girerler...

müzik...
ruhun gıdası...
dinledikçe..yaşanası...
bir orkestra ki..
çalanları...
ister odada olsun...

bu insanlar,
yerden...
kaldırmayı denemeden...
taşın ağır olduğunu...
nasıl bilirler? ...