Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

dost dosta selam etse,
güller allanır...
dost dosttan selam alsa,
gönül şahlanır...

dost dostu yele serse,

dolaşıyordum...
bazen kendimle,
bazen seninleydim...
kendimleyken,
zamanın içinden..
seninleyken,

ben..,
hep çıplaktım...
başımı kaldırdığımda,
göğün mavilerini giyerdim...
bulutlar puanı olurdu..!

çiçekler,
güneşindi..,
güneş gözlerinin...

çiçekler,
sere serpe..

çiçekler,
renk...renk...
kelebekler,
benek benekti...
çiçekler,
rüzgarlarıyla...

çiçekler;
renkse...kokuysa...biçimse...
kelebekler;
bir ahenkti kısacık ömürlerinde...

insanlar;

damlalar,
bulutların gülücükleriydi...
yaprakları yıkarken,
ormanlarda...
camlardan süzülürken,
ruhlarda...

dalda,
çiçekler açar...
arılar kelebekler konar...
dalda,
yemişler sarkar...
kuşlar böcekler konar...

gülü..,
güldüren dikeniydi...
dikeni bilen...
dikeni seven..
ve de
acısını kana kana çeken,

güneş,
yana...yana...ışıyordu
dünya için...
dünya,
baka...baka...ışıyordu
bizim için...