Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

toprak...
seni sarmadan...
açıp kollarını...
sen...
aç kollarını...
sarıl ona...

Topraktan..
Bir evim olsun isterim...
Zemini toprak..
Duvarları toprak..
Tavanı toprak..olsun isterim..

Türkü türkü içinde yarim..yarim...
Türkü canım içinde yarim...
Gönül sazın telinde yarim..yarim..
Saz gönülde titremekte yarim...

Türkü türkü çıkınında yarim...yarim...

Yaşlar...yaşlanmadı....
Gözler yaşlandı...
Yapraklar kopmadan
Yıllar sonlandı....

Yaşlar akamadı....

ey gafil...
elinle..gözünle..
şeklinle...şemalinle...
''-yaşıyorum..'' sanma...

ey gafil...

evrenin...
oluşumu....
bir sestendi...
ve o...
bir çok sözle...
yönetiliyordu....

ey..çalışan insan...
sen.işine giderken...
tıraşını olursun...saçını tararsın...
ayakkabını boyar...kravatını takarsın...

ey...çalışan insan...

Gök...
Gördüklerimizi...
Gözlerimize...
Hissettiklerimizi...
Gönlümüze...
Görebileceklerimizi de...

Gönlümde sevgiler..
Çiçek açarken..
Gözlerim ışık saçardı...

Gönlümde öfkeler...
Kara çalarken...

kimi köylerden...
kimi kasabalardan...
kimi de...kentlerden...
kalkıp geliyordu...