Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Ben...
Koyu bir
Sessizliğin içinde iken...
Ansızın...
Gök gürültüsü gibi
Bir aşk güneşi patladı

Öyle..
Bir an...
Gelir ki....
Seslerin
Sessizliğini
Duyarım...

Dün gece....
Sabah'a karşı...
Göz yaşlarım somutlaştı
Yanaklarımda....
Uyanıverdim...
Senli bir rüyadan

tahta masamda...
kavun...
rakıya kokuyordu...
rakıysa...
sen...

Sen gidiyorsun ya
Göz yaşlarım bana kaldı..
Sen gidiyorsun ya
Anılarım bana kaldı...
Kara kara bulutlar,rüzgarların..
Sızım sızım sızıar,yokluğunun..

Gözlerim...
Görülmezleri
Görebildiğinde....
Yalnız...
Senin gözlerini
Görsün isterdim

Trilya'da
Önce onu gördüm...
Gülümseştik...
Belli ki..
Genç kızlığının ilk yılarındaydı..
Ama...biraz tuhaf yürüyordu..

Bahar geldi..
Su dallara yürüdü..
Dalların özü şişti..
Dallar kıvrandı..sancılandı...
Ve sonunda
Tomurcuklar patladı...

toprak...
seni sarmadan...
açıp kollarını...
sen...
aç kollarını...
sarıl ona...

Topraktan..
Bir evim olsun isterim...
Zemini toprak..
Duvarları toprak..
Tavanı toprak..olsun isterim..