Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

dalgalar,
siz yorgundunuz...
kumsal daha da yorgundu! ..

siz,
serilirken de...

adını,
fısıldadım...
dağıldı,
ses dalgaları
uzayın en uzağına
içinde,

darılmalar...
uzaklarda kalsın...
bu yaşamın kısalığında..
sevgiler...
dökülsün bardaklardan
kalan kalsın

değerlerim vardı...
sana karşı...bana karşı...
en çoğu da...
aşkımıza karşı...

açtım...

gözlerin...
gözlerimde olunca....
verdim...
ellerimi sana...
istedim...
yaprak açsın duygularımız....

Yaşlar...yaşlanmadı....
Gözler yaşlandı...
Yapraklar kopmadan
Yıllar sonlandı....

Yaşlar akamadı....

ey gafil...
elinle..gözünle..
şeklinle...şemalinle...
''-yaşıyorum..'' sanma...

ey gafil...

evrenin...
oluşumu....
bir sestendi...
ve o...
bir çok sözle...
yönetiliyordu....

ey..çalışan insan...
sen.işine giderken...
tıraşını olursun...saçını tararsın...
ayakkabını boyar...kravatını takarsın...

ey...çalışan insan...

Gök...
Gördüklerimizi...
Gözlerimize...
Hissettiklerimizi...
Gönlümüze...
Görebileceklerimizi de...