Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Yaşlar...yaşlanmadı....
Gözler yaşlandı...
Yapraklar kopmadan
Yıllar sonlandı....

Yaşlar akamadı....

ey gafil...
elinle..gözünle..
şeklinle...şemalinle...
''-yaşıyorum..'' sanma...

ey gafil...

evrenin...
oluşumu....
bir sestendi...
ve o...
bir çok sözle...
yönetiliyordu....

ey..çalışan insan...
sen.işine giderken...
tıraşını olursun...saçını tararsın...
ayakkabını boyar...kravatını takarsın...

ey...çalışan insan...

Gök...
Gördüklerimizi...
Gözlerimize...
Hissettiklerimizi...
Gönlümüze...
Görebileceklerimizi de...

Gönlümde sevgiler..
Çiçek açarken..
Gözlerim ışık saçardı...

Gönlümde öfkeler...
Kara çalarken...

kimi köylerden...
kimi kasabalardan...
kimi de...kentlerden...
kalkıp geliyordu...

güneş,
''-hergün doğuyor..''
desem de
inanma.
zira o,
hep aynı yerde durmakta...

Gün doğar..,
Gün olur...
Gün batar..,
Gece olur....
Dünya döner..,
Gün olur..

Güneş....
Gözlerinin içine...
Çarpıyordu....
Sen ise..
Farkında değil gibiydin...
Ki o anda..