Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

dalgalar,
siz yorgundunuz...
kumsal daha da yorgundu! ..

siz,
serilirken de...

adını,
fısıldadım...
dağıldı,
ses dalgaları
uzayın en uzağına
içinde,

darılmalar...
uzaklarda kalsın...
bu yaşamın kısalığında..
sevgiler...
dökülsün bardaklardan
kalan kalsın

değerlerim vardı...
sana karşı...bana karşı...
en çoğu da...
aşkımıza karşı...

açtım...

gözlerin...
gözlerimde olunca....
verdim...
ellerimi sana...
istedim...
yaprak açsın duygularımız....

acı,
yersem karnımı...
çekersem,
canımı acıtıyor.

acı,

akşamın üzeri
güneşin son demleri
göle düşmüştü!
ve de...göl,
serin serin yanıyordu...

aklımın...
içinde sakladıklarını...
ellerimle çizdim...
ellerimle yazdım...
yetmedi...

udun...
tellerine tutundum...
sesini duyamadım...
tanburun...
tellerine dokundum...
sana duyuramadım....

bekleme rüzgarları....
gelsin essin diye...
sen savur saçlarını...
aşkı çağırsın diye....

.....rüzgarlar estiğinde..