‘kafamdaki kırıklara ölesiye uygunsun hadi sana merhaba ‘ (Payidar)
ey kârî
sana bu görkemli gökler altında
bu kuru, bu uzak yerden bir ılıklık yolluyorum
başımı hüzünle göğsüne koyup ağlamanın düşüyle
sümeyra
en cok bebekler konustu benimle
ilahi görev hangi tarafındı bilemedim
mekanik bir müezzinin beşiksel ninnisi
Ve çıldıralım yarım gönüllü akılla
Kavuşalım gömlekte ünsiyet
İdrak edelim çırpınmanın mahiyetini
Bilelim gitmek yuvasındaki sıcaklığı
Açalım ellerimizi dokunursa telaş
Ve demeyelim ‘ napcaz napcaz‘
biz, sona yürümekle meşgulüz
kelime i tevhid tutup da elimizden
yola savurdugunda bizi..
Kırıldı halka, yayıldı sîretine ayna
Sızlıyordu zamanda mülâki ve lâhza
ahraz adlı bir dilber
avuntuyu çölden avlıyordu
palazlanan ağrı ağacında suskun bir inilti
kız çocuklarının uçuşan eslemleri
çünkü türkü senin parmaklarına verilmiş bir kısmet
oluk oluk deler gözlerindeki nehri
'' Resulullah süper bir insandı..''
Birbirilerinin aralarına fark güzelleyen adamlar
Beyinlerine doğru romantik bir kalemşordur
Ben hiç öyle değilim
Boynunun sarılmak kokan yerinde bir martı çığlığı
ellerinde mevsim eriği bir çiçek
tuza basıyor yaraların tadını
tuza basıyor maket denizlerin, çubuk krakerin ve çayın
pembe bir kitapta toplanmış olan Sabahattin Ali'nin
küçük kızların ve ablalarının
-Ahmet Yozgat'ın Asuman'ında yağmurlanırken-
Ne yolcu önceydi ne yol Abdurrahman
Yani ne tarikti ne refikti sırasında evla olan
Sensizliğimin hiçinci yılındayız Abdurrahman. Seni en son kalbimin krizinde gördüm. Doktorlar kapıları kilitliyorlardı kaçmamam için. Nefesimin ayak seslerini duyuyordum kapalı kapılarda ve duvarlarda… Monitörde içli bir nameyle, çizginin düzleştiği yerde bana kapıları sen açtın. Dışarıya deli gibi koşuşum ve karlar üzerinde beni babaannemin karşılaması seni biraz unutturdu. Oysa sen geceler boyu kalbimin hem kriz noktası hem kurtuluşuydun..
Şarkı bitiyor Abdurrahman, lütfen biraz daha dayan…
-
Ubeyd Niyazi Kılıç
Tüm YorumlarEy sesine kuşların tünediği
Elvedaya binecek son ürperti... Çok İyi Çok Çok İyiii