Yilmaz hocaya Şiiri - Feyz Kariha

Feyz Kariha
119

ŞİİR


16

TAKİPÇİ

Yilmaz hocaya

ahraz adlı bir dilber
avuntuyu çölden avlıyordu
palazlanan ağrı ağacında suskun bir inilti
kız çocuklarının uçuşan eslemleri
çünkü türkü senin parmaklarına verilmiş bir kısmet
oluk oluk deler gözlerindeki nehri

bizler evhamı sadrında birer anne evladı
cüda kadar karanlığı şımartıyorduk
çünkü gün doğumlarına alışıktı uykumuz
annesinin koynuna yeni gelen bebek gibi
hayreti şerh düşüyordu içimize hayat
inatçı bir çiçek arısını baldan gizliyordu
cengaverin biri bir fiş uzatıyordu
al ali bak bu at
ayağından vurulmaya meraklı
aynayı delmeden kanatan kurşun
kapkara bir yarayı gösteriyordu
galiba bir sual
bilinmezlikte derviş oluyordu
sen, yılmaz usanmaz bir türkünün eteğinde
acıyı aş ederken gönlüne
babalar küfrediyordu uzaktan gecmişlerine

ahraz adlı bir dilber
çölden avlayıp avuntuyu
iltica ediyordu kalbindeki meclis toplantılarına
kahrını süzgeçten geçiren bir düş olarak
saçları ipekten bir düş
haylaz ve büyümeye meraklı

çocuk,
evcilik oyununda
yer aç bana da
türkü söylerim
akşam eve gelen bir baba gibi yorgun
çocuk , aç kollarını birazdan orada dinlenirim

çünkü sen, afoni olmuş bir türküyü
elinden tutup eslem kılıyorsun ahlakın kılcallarına
galiba ölüyor inşiyakiyla bir deniz...

Feyz Kariha
Kayıt Tarihi : 15.4.2020 15:14:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!