Aşkın Rengine Ve Hüzne Dair

Feyz Kariha
120

ŞİİR


18

TAKİPÇİ

Aşkın Rengine Ve Hüzne Dair

Aşkın rengi yeşildir demişti biri ve muhtemelen bir şövalyeydi
Çok iyi biliyordu savaşmadan erişilmeyecek olan ganimetleri
Ve solmanın ve ölmenin ve tüm varlığı vermenin
Yani dökmenin yaprak yaprak dökülmenin olmadığı yerde
Yeşile ermek biraz hikâyeydi..

Ben aşk dolu şiirler yazmadım hiç
Tek derdim aşktı bu sebeple başka konulu şiirlerde yazmadım
Hedef aldığım seni ayrılıkla bileyip bileyip içime soktum ki o biçim acı
Hangi sismograf kaydeder şimdi yokluğun iç delen sarsıntısını
Hangi rüzgâr telafi eder telef olmuş bir atın özgürlük bakışını
Gerçi benim umurumda olan bir sen bir de şu şakağıma dayadığım duvarların inatsızlığı…

Bir yumru gibi kucağımda sancıyan ruhumu
İplik iplik çözülen intihar sahnelerine sarıyorum
Dizini döven bir baba görmezken hiçbir karede
Çiçeksiz kalmış yazgılar ilişiyor bir kızın zülfün teline...

Acıdan çekilen entarinin hayatı giyinişini düşlemek
Ve hissetmek kaskatı kesilmiş bir cennetin yetimliğini
Kendime getirip kendimden alıyor beni...

Kafaya kaldırıyorum aklımı alnım güzel duruyor
Meczup olmanın iştahını duyumsamaya çalışırken
İçimi yokluyor yine yersiz yeşeren bir aşk çekimi
Bu şımarıklığa bir dur demek gerek çok oldu bu kalp üstelik kırmızı
Sevmek güzel sevmek iyi sevmek sevimli
Lakin ezilmiş işte bir yeşil kediler şahitti
Yolların kâkülünü babam aşka korkuluk diye kesti…

Ben aşktan beri senden beriyim ümitsiz
Yokluğunda düşürdüğüm yüzüme yamalanırken hüzün
Ben sessizliğin senli kavliyim
Ne zaman yol alsam senden geriye
Sana doğru aşk yüklü bir havariyim…

Ah senin şu gitmelere şahlanan hallerin

Duyuyor musun
Ağrıyorum
Ağrıma
Gitme
Sevgilim…

_____________________
(ruhuna el-Fatiha)
_____________________

Feyz Kariha
Kayıt Tarihi : 22.9.2012 21:13:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!