Fevzi Şahingöz Şiirleri - Şair Fevzi Şah ...

Hoşgörünün mimarı, gönüllerin sultanı,
Konya’dan tüm dünyaya, sevgi yollar Mevlana,
Döner durur semahlar, zikre döner o anlar,
Konya’dan tüm dünyaya, sevgi yollar Mevlana.

Kulak vermek gerekir, dergahtan gelen sese,

Saçlarıma karlar yağdı, mevsimleri sayamadım,
Hep ümitle bekleyerek, şu ömrümü heder ettim.
Kaç bahar yaz geldi geçti, ne yazık ki yok bir haber,
Hep ümitle bekleyerek, ben ömrümü heder ettim.

Çaresizce seyrederek, bu hayatın cilvesini,

Yüzü güzel, sözü güzel, kaşlar hilâl gözler elâ
Mevlâm öyle yaratmış ki, bir bakışı derde devâ,
Habersiz ayrılıp gitti, ne yazık etmedi vedâ,
Onulmaz bir yarem var ki, vefâsızdan olmaz devâ

Aşkı bilen var mı acep, gördü mü hiç zevk-ü sefâ,

Hayatta büyük mucize, küçük yaşta donanımlı,
Sabırlı bir öğretmenden, iyi eğitim görmektir,
Öğretmenin görevi de, vereceği derslerinde,
İtaatten daha fazla, düşünmeyi öğretmektir.

Aklını kullanmayana, Allah bile yardım yapmaz,

Dünya işlerine, fazla dalmışsak,
Çıkar unsurunu öne almışsak,
Yükseltip egoyu, bencil olmuşsak
Varsa günahımız, affet Allah’ım.

Gurura kapılıp, gönül kırmışsak,

Bu kara yazıyı, silemez oldum,
Gittin uzaklara, biçare kaldım,
Ayrılık yükünü, taşıyor gönlüm,
Gittin uzaklara, biçare kaldım.

Yanar oldum, ben derdime vay,

Bulutlar dertleşirken, dökülür inci tanem,
Her yağmur doğanın bir, sevinçli gözyaşıdır,
Uyanır bütün toprak, diner ahım amanım,
Her yağmur tabiatın, sevinçli gözyaşıdır.

Kuşlar kanat çırparak, selam durur bu demde,

Eğer bir gün dönersen,
Kapıyı vurmadan gel,
Sevdiğini söyleyip,
Kalbimi kırmadan gel.

Ümitsizce beklerim,

Elemle bırakıp, gittin burada,
Her şeyi kaybettim, bende ne kaldı,
Yüreğim çaresiz, aklım hep darda,
Her şeyi kaybettim, artık ne kaldı.

Gözlerimde tüten, son bir anıydın,

Aklımdan çıkmıyor, elâ gözlerin,
Kalbime açtığın yara çok derin,
Dünyayı verseler, hiç dolmaz yerin,
Elvedâ bir tanem, elvedâ sana.

Elâ gözlerine nazar değmesin,