Ferman-ı Vakar Şiiri - Enes Yakıştır

Bezm-i fenâda bir kuru da’vâ mıdır kârınız?
Siz kimsiniz ki hâk ile yekser ayârınız!
Haddâd-ı zevk elinde eğilmiş gurûrunuz,
Bir nâra-i bülend ile sönsün sürûrunuz!

Seksen âh ile dokunan arş-ı pür-vefâ,
Bir meclis-i hezelde revâ mıdır bu cefâ?
Dest-i tecâvüzün yetişir mi o pâye-i yâre?
Kelâmınız züğürt, düşer mi bu hâl-i zâre!

Çekilin ey gürûh-ı nâ-kes, çekilin pîş-i pâkden!
Ol zıll-i kibriyâ ki münezzehdir bu hâkden!
Biz tîg-i nazm ile nice bin mülkü fethettik,
Bir serserî sadâya o fermanı terk mi ettik?!

Gûş eyleyin bu velveleyi, lerzeye gelsin arasat!
O seste gizlidir bize bahşolan saltanat!
Dağılın ey hayâl-i hâm, bu meydan bizimdir;
Mürekkebimiz kan, feryâdımız kadîmdir!

Hangi cüretle bağlarsınız ol şemse gölgeyi?
Bozamazsınız sizdeki gafletle bu ülkeyi!
Biz cân fedâ kıldık o nâzik tebessüme,
Cürmünüz yetmez o kudsî tekellüme!

Seng-i mezâr olur size bu arsa-i kelâm,
Haddini bilmeyene kılıçtır bizim selâm!
Pâ-mâl olur hevânız o mermer eşiklerde,
İsmimiz yankılanır arş-ı âlâdaki göklerde!

Mühr-i ezel vuruldu bu sevdâ kitâbına,
Kim cür'et eyler ise gelsin hak hitâbına!
Biz hükm-i zülfikâr ile çizdik bu hudûdu;
Terk eyleyin derhâl, mahv eylen ol vücûdu!