Eşikteki Sükut Şiiri - Enes Yakıştır

Yağmur camı döver, servis daralır,
Radyoda yarım bir şarkı asılı.
Bir adım geride gölgen salınır,
Sessizlik örüyor bu son fasılı.

Gözlerim kapalı, bilirim seni,
Yüzüne bakmadan sevmenin çağı.
Kelimeler yorar artık bu teni,
Kapıda eridi sabrın koca dağı.

"Sen geç" deyişimde titredi hava,
"Hayır, sen geç" dedin, dindi bu ayaz.
Ne bir sitem kaldı ne kuru dava,
Bir duru sese kurban oldu bu niyaz.

Bastonum mermere vurdukça derin,
Adımların geçer önümden ağır.
Dili çözülüyor sanki kederin,
Bu sükût yanında kainat sağır.

Doksanıncı mühür vuruldu taşa,
Defterler kapandı, söz bitti artık.
Gerek yok dünyada boş bir telaşa;
Biz seninle dilsiz bir aşka vardık.