Eyyamı Hasret Şiiri - Sami Özay

EYYAMI HASRET
Saatler durmuş gibi, akrep yelkovana küsmüş,
Odamın duvarları üstüme üstüme yürür.
Adını ne zaman ansam, içimde bir nehir küsmüş,
Gözlerimin ferinde hep o eski hasret büyür.
Yollar uzun, yollar yorgun, yollar sana çıkmaz,
Ben bu kör kuyularda yalnızlığa kanat çırparım.
Bir güneş doğar da pencereme, yüzüme hiç bakmaz,
Ben seni her nefeste, en gizli yerde saklarım.
Hani derler ya "zaman her şeyin ilacıdır", yalan!
Zaman sadece söküyor ömrümün en güzel yerini.
Geriye elimde, bir hayalden ibaret kalan,
Ve her gece yeniden kurduğum o vuslat düşleri...
Bilmem ki bu hasretin sonu hangi liman, hangi kıyı?
Bir rüzgâr esiyor uzaklardan, senin kokunu getiren.
Ömrümün en güzel, en inatçı yangınıdır bu sayı,
Sensizlik bir sancı gibi, içimde hiç bitmeyen..