Adının Manası Şiiri - Sami Özay

Çatlak bir aynada çoğalır yokluğun,
Sessiz bir kıyıya vuran dalgayım.
Zamanın dışına taştı soluğum,
Gölgesiz bir sızı, kör bir sayfayım.
Derbeder bir ruhun sancağı bende,
Her köşe başında adın yankılanır.
Yokluğun bir bıçak, saplanır tende,
Aynalar yüzüme yabancı tanınır.

Kendi gölgemden bile kaçar adımlar,
Sokaklar dar gelir, nefes tükenir.
Sensizliği bin bir parçaya katlar,
Bu viran gönlümde her şey körelir.
Yokluğunun ta kendisi oldu evim,
Sensizliği giyindim, kayboldu yönüm.
Kendi içimde bir garip kimsesizim,
Bir kör kuyuya döndü bütün ömrüm.
Uzak bir ışıktır adının manası,
İçimde iplere dizilen keder.
Ruhumun en ıssız, en kör noktası,
Sen ki kaderimin en güzel yazısı