Eyy Caan... Şiiri - Adsız Gardenya

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Adsız Gardenya
58

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Eyy Caan...

Ey can, ey canan... Bilirim tükenmenin en acı hâlini, yanmanın en derin hissini, hasretin insanın yüreğine nasıl kor gibi düştüğünü... Bu yaşadığımız hem bir mucizeydi... hemde sınavdı. Ve o sınavın içinde yanmak da vardı. Şimdi ikimiz de o ateşlerde yanıp kavruluyoruz. Ben de tükendim belki ama senin sevdanı düşündükçe, her yeni güne sahte bir tebessümle de olsa biraz umut taşıyarak tutunmaya çalışıyorum. Sevmek suçsa, al boynum burada. En kör kılıçlarla vur sevdam. Çünkü bu yüreğin işlediği tek suç seni sevmek oldu. Bu kader mi, sınav mı, yoksa mucizenin saklı kalan yüzü mü, ben de bilemedim. Ama bir şeyi çok iyi biliyorum; hiç pişman değilim. Dünyaya yeniden gelsem, beş katı daha fazla yanacağımı bilsem yine seni seçerdim. Yine seni, yine seni... Seninle yanmak bile güzel be kara sevdam. Alnımın kara yazısı olsan da ben bu yazgıya sevdalanmışım. Var mı ötesi? Ve son sözüm şudur: Pişman değilim. Tek pişmanlığım, kaderin bizi daha önce karşılaştırmamış olmasıdır. Belki o zaman bu sevda dilden dile dolaşan bir hikâye olurdu. Belki bizim de sevdaya gözyaşı döken bir çeşmemiz değil, sevdaya kavuşan bir Kâbe'miz olurdu. Ama olmadı... Yine de ben, hasretinle geçen ömrüme değil, seni sevmiş olmaya şükrediyorum. Çünkü bazı sevdalar kavuşmak için değil, insanın kalbine sonsuza kadar yazılmak için gelir. @dsız...

Adsız Gardenya
Kayıt Tarihi : 17.11.2026 02:01:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!