Karanlık dehlizlerde parlayan zehirli bir hançersin
Ruhumun en hassas yerine saplanan kör bıçak
Gönlümün harabelerinde koşturan deli bir tay
Adın geçtiğinde sarsılır bütün mabetlerin temeli
Sen ki ömrümün en büyük ve en acımasız yangınısın
Damarlarımda dolaşan kaynar maden suyu gibisin
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta