9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Akşamı gözlerim, dökmek için bazen,
Boyar bazen, masa örtülerini mürekkep lekeleri,
Bırakırım gece ayazına, boğulan çığlıkları,
Varoluş şu, evren şu derim.
*
Defter yapraklarına kazıdım, bugünkü vedaları,
Dilemem, sonsuz sessizliği,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta