Göz görmez gönül görürdü bazen
Duvardaki resmindi aklımı çelen
Odadaki boş koltuk masada kırık kalem
Düşündüm hayalini zar zor sezdim şeklini
Yanımda bir yar yoktu çayımı dolduracak
Bende takat kalmadı elimi kaldıracak
Beraber düşlediğimiz ev geldi aklıma
Ev vardı şimdi çocuk yoktu avluda
..



