Eskimiş yüzümle beraber
Kendimi pis hissediyorum
Yeterince insan değilim
İdealizasyonun gözünde
Herkes utanır sanki benden
Girilmemesi gereken bir çukurum
Kişiliğim dağınık, ve yağlı
Gözlerin özünde
Ben çok mükemmeldim
Ama çok kusurluyum
Bir utanç parçasıyım
Standartların dibinde
Küçüklüğümden beri en kötü temsilciydim,
Senin
Ama kendime engel olamadım
Senden hoşnut olsam da
Buraya ait olmak istemedim
Bu yükün altında
Eskimiş mimiklerimle beraber
Salmışım kendimi,
Zaten hiç toplayamamışım
Ben sevsem de halimi
Toplumun gözünde
Bir karayım,
Bence
Herkes utanır sanki benden
İbretlikmişim gibi
Standartlarına uymasam da
Hepsinden tamdım
Değişmez standartlar altında
Ben çok mükemmeldim
Yeterince olmasam da
Hepsi sizin yüzünüzden
Bir baş kaldırıydı
Küçüklüğümden beri en kötü temsilcisiydim,
Hepinizin
Şimdi daha özgürüm ama
İnsanlığımın kalıntılarını kaybetmiş
Kişiliğimi eskitmiş haldeyim
Aslında ben çok iyidim
Ama sadece sizden biri olduğum için
İlk göze takılan
Zıtlıklarım oldu
Yüzümü eskittim
Çok yağlı bir karakterim
Ve bir çukurum
Ben eskisi gibi
Masum değilim
Kayıt Tarihi : 15.10.2026 23:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
23/05/26 tarihinde anlık bir tiksintiyle yazıldı. şiire geri dönüp okumaya utandığımdan ilk haliyle kaldı ve düzenlemeye gidilmedi.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!