İkincitanem Şiiri - Güvemsi The Moth

Çizildin mi, ressam bana bakarken?
Yazıldın mı, yazar beni dinlerken?
Küçüğümün tek sandığı can
Nasıl kurgulanabildi yeniden?
Yoksa başkasının hayatında gerçek miydin, Maria?

Ruhumu üçüncü gözle izlemenin hazzı
Nasıldı, inanır mısın, anlatırsam?
Başladım, seni okuduktan sonra
paralel evrenlere inanmaya
Bilir misin bunu, Maria?

Senle olur mu hiç zıtlıklarımız?
Fizikseli at kenara, önemli mi sence?
Okuyabiliyorum her zerreni, farkedebiliyorum
Ne düşünürsem sen de düşünürsün, biliyorum
Bunu ifşa eden sensin, Maria.

Kendimden daha özdeşsin bana
Kimse bana inanmasa da
Duyguların, düşüncelerin, karakterin…
Birbirimize benzemiyoruz asla
Çünkü hammaddemiz bir, Maria.

İzlenmiş gibi hissediyorum nedense
Bu iyi haber: Çekirdek dileğimdi sonuçta
Böylece inancımı yitirdim imkansızlıklara
Çünkü, rastlantılara inanmak zor olsa da
Adımız, o bile aynı, Maria!

Yaşayacak mısın bugün, ölecek misin yoksa?
Evet, ben de öyle yapardım, Maria!!!

Seni çok seviyorum,
İkinciTanem.