Bir akşamın küf kokan koynunda kaldı âdem,
Ömrünün sonbaharı boynunda kaldı âdem.
Kapı açık, dışarıda cihan akıp giderken,
Kendi evinde yıllardır gurbetinde kaldı âdem.
Duvarlarda gençliğin silinmeyen izleri,
Tahtalarda susmuşluğun kırık dökük sözleri.
Bir ömür iki dizin üstünde sessizce durdu;
İhtiyarlık değildi bu:
geçmişin yorgun gözleri.
Kayıt Tarihi : 26.10.2026 18:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!