Uyan ey kalp, zaman daralıyor, vakit dar;
Bir nefeslik rüyadır ardında kalan yıllar.
Mermerin soğuk yüzü koruyamaz adını,
Taşlar dilsiz kalır da, sevgi sonsuza uzar.
Günün birinde rüzgâr unutur izlerini,
Zaman siler göklerden sesinin akislerini.
Ama bir tek ruhun dahi gözyaşını sildiysen,
Ölüm bile solduramaz bıraktığın aksini.
Toprak tenden pay alır, sevgiden alamaz pay;
Geçer gider asırlar, ne yıl kalır ne bir ay.
İnsan taşa kazınmaz, yaşar bir tek duada;
Seni yaşatacak şey, kalpteki o gizli saray.
Ne taht kalır geriye, ne o kibirli gurur;
Bir avuç toprak olur o övündüğün mağrur.
Sadece bir yürekte bıraktığın sızı kalır;
İnsan, adı susunca dünyadan sürgün olur.
Kayıt Tarihi : 26.10.2026 18:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!