Erol Duran Şiirleri - Şair Erol Duran

Boz bulanık akıp yıktın bendini
Biraz da engine düşmeyi dene
Cehennem narında yaktın kendini
Biraz da serinde pişmeyi dene

Diyelim ki bir kez uydun cahile

Kahrederek kaderine küsene
Öz niyeti nefesini kesene
Başlarında kavak yeli esene
Her avhalde boş görünür yüceler

Beden özü taşımaya yetmezken

Dindirmesin çağlayan coşkun sular harımı
Diş bilesin mevsimler yok etsin baharımı
Cehennemler eritsin uçursun buharımı
Benden eser kalmasın silinsin hep izlerim

Harca harca bitmeyen sanki sonsuz kaynağım

Mor denizlerin çırpınışında
Hayallerim eridikçe
Yalçın kayalıklardan bakacak güneş
Acılar boğuşacak yüreğimde
Uykularımı bölecek kâbuslarımın gülüşü
Sabır duvarım yıkılacak gözlerimde

Bir kapıysa kapanan yenileri açılır
Bu kadar feverana gerek var mı sevdiğim
Ağlama gözyaşların ortalığa saçılır
Biraz direnç metanet sence zor mu sevdiğim

Yaratanı görmedin hangi yana baktın da

Canlar kavil verip geri dönerse
Gayri zulüm gelir ar gelir bize
Yüreğinde Allah aşkı sönerse
İki cihan birden dar gelir bize

Erenler ceminde dargın birini

Bir yanım sevdalı bir yanım aşık
Mecnuna dönüşüm boşuna değil
Sevdadır gözümün gördüğü ışık
Mum gibi sönüşüm boşuna değil

Yürek bir kılıftır sevdadır özü

Biraz elem kederi saymamalı azaptan
Asıl azap meğerse hasret kalmakmış gülüm
Kendi öz benliğimi yok saymışım gazaptan
Gerçeğin ta kendisi yalnız kalmakmış gülüm

Nasıl gömerler bilmem aşkından ölenleri

Ufacık engelleri gam-ı efkâr sayarsın
Yeni dertler ulama andıkça dertlerine
Sen ki inci yakutla som altınla ayarsın
Yeni dertler ulama andıkça dertlerine

Zamanla çözülürdü sırası geldiğinde

Dikkat! : Müzik dinlemek için Play'ı 2 kere tıklayınız