Erol Duran Şiirleri - Şair Erol Duran

Gümüş grisi rüzgâr
Buza kesecek ayam
Kasıklarımdan yayılan
İnatçı sancılar ısıtacak
Yoksa kuruyan dallar
Düşen yapraklar

Bir elimde kalem var çiçek var diğerinde
Paha biçilmez yakut som altın değerinde
Biraz sevgi saygı var atımın eğerinde
Sevdaya koşuyorum akıp giden zamanda

Tutsak edip benliği kolayca aşıyorum

Gök kubbe kapaklansa üstüme dağlar çökse
Yine nefes alırdım avazım duyulurdu
Şeytan şerle yanıltsa felek boynumu bükse
Yine nefes alırdım avazım duyulurdu

İşitmesem bir şeyi gözlerim hiç görmese

Gül yüzlü sevdiğim hasret bakışlım
Durmadan resmine baktırdın beni
Cümle çiçeklerden özge kokuşlum
Yüreğim harında yaktırdın beni

Sevene yetmez mi bir tek kelime

Silerdim gönlümden aşkı manayı
Yetişti zarıma Doktor Hüseyin
Yanında güneşi Yıldız’ı ayı
Yetişti zarıma Doktor Hüseyin

Sanki Kerbela’da susuz kalmıştım

Kıldan bile ince gönül telimiz
Yaratan emreder söyler dilimiz
Yürek ağlayınca durmaz selimiz
İnsanı kemikten etten belleme

Çıkmazın çıkmazı zor bir yoldayım
Bir yanımda gerçek bir yanımda sen
Sevdanın bağrında yüzen saldayım
Bir yanımda gerçek bir yanımda sen

Bir tek sana doğru dönük yüreğim

Elemi kederi kefeye koyup
Çilemi tartmaya çalışıyordum
Ezaya cefaya iyice doyup
Feryadı figana alışıyordum

Kendim mi istedim bunca cefayı

Yazarken ayrı dert okurken ayrı
Bazen şiir diye karalıyorum
Düşüne düşüne olmuşum sayrı
Bazen dertlerimi aralıyorum

Ha deyince öyle sıralanmıyor

Birden gönül verdim uydum hazına
Onulmaz bir hale getirdin beni
Yetişemiyorum artan hızına
Umulmaz bir hale getirdin beni

Senle de sensiz de acı çekerim