Erol Duran Şiirleri - Şair Erol Duran

Kokusu kayboluyor hangi gülü koparsam
Yaprakları kuruyor hangi dalı aparsam
Namerdin namerdiyim yolunuzdan saparsam
Hoyrata bağ bozdurmam Ulu Önder Atatürk

Kimi bedbaht bilmeden küfür edip sövüyor

Sevda deryasına dalınca gemim
Yelkeni dümeni yeli unuttum
Sensizlik olunca birden gündemim
Gözümden dökülen seli unuttum

Ağlasın yüreğim varsın ağlasın

Kara bulutlar gibi gözyaşım şıpır şıpır
Kıvılcımlar aleve alevler köze döndü
Rüzgâra tutulmuşum yüreğim kıpır kıpır
Daha yazı görmeden mevsimler güze döndü

Ya ben ağlamayayım söyle kimler ağlasın

Gönülden gönüle berktir bağımız
İsterse şimşekler çaksın diyorum
Sevgiden geçiyor güzergâhımız
İsterse gözyaşım aksın diyorum

İçteki yangını bırak sönmesin

Gecem gündüzüm senle sanki hep yanımdasın
Bir yüreğiz ikimiz kopma zamanı değil
Artık damarlarımda dolaşan kanımdasın
Vazgeçilmez gerçek bu sapma zamanı değil

Aklıma düştüğünde damarlarım tıkanır

İçimde sızımdın tenimde yaram
Artık ben kendime küstüm bu sene
Sen uzak durdukça yaşamak haram
Karayel poyrazla estim bu sene

Hasret çöllerinde yaban gülümdün

Ne gül
Ne de gülistan
Beklediğim
Üstüne umut çiği düşmüş kuru bir yaprak
Şarapnellerin parçaladığı
Top güllelerinin oyduğu

Emek verip gönül yapmak yerine
Çoğu kez hoyratça yıktığım oldu
Eğriye yüz dönüp sapmak yerine
Yanlışta zirveye çıktığım oldu

Tövbe namazını kılsam ne fayda

Ne savaşla işim var ne eğlence bardayım
Şimdi gözyaşlarımın döküldüğü yerdeyim
Sana çok yakınım can elin uzat burdayım
Yüreğimin yerinden söküldüğü yerdeyim

Feryadım arşa çıkar sancı girer şurama

Umutlar çırpınmakta yelesinde bir tayın
Neden özlemlerimi sormadın ceylan gözlüm
Kırk yıl hatırı varmış bir bardak kahve çayın
Neden bana bu hakkı vermedin ceylan gözlüm

Gökyüzünde raks eder zerresi yağmurların