Erol Duran Şiirleri - Şair Erol Duran

Esin kaynağıma ne oldu ya rap
Sanki dünya viran otağım harap
Elimde bir kadeh kırmızı şarap
Artık düşündükçe içemiyorum

Güneşe benzettim gülen yüzünü

Yürekte harımsın gözümde yaşım
Kaşları kemanım bırakma beni
Sızlayan vicdanım ağrıyan başım
İnsaf et hasrette bırakma beni

Yerdesin göktesin nefesimdesin

Acıdan gözyaşı döktüğüm yerde
Gülsem de sevdiğim oralı değil
Alev alev yansam düşüp bir derde
Ölsem de sevdiğim oralı değil

Lale sümbül nergis cümle çiçekle

Ruhumu aşk ile sevdayla karan
Gönlümün sultanı sensin yarabbi!
Toprağa can veren evreni saran
Gönlümün sultanı sensin yarabbi!

Sevdanı yaşarım havada suda

Alev almış ciğerlerim yanıyor
Söndürmüyor körüklüyor sevdiğim
Sonsuza dek ömür bitmez sanıyor
Hayallere sürüklüyor sevdiğim

Önümüz kış artık bitmiş sonbahar

Kızgın yağları döküp yüreğimi dağlasan
Kesin karar vermişim yolumdan döner miyim?
Azgın sulara salıp gözlerimi bağlasan
Kesin karar vermişim yolumdan döner miyim?

Hisle hareket etmem ben ülkü peşindeyim

Çözüldü yüreğim bağı çözüldü
Benim yazım gurbet ele yazıldı
Şöyle gırtlağıma bir şey dizildi
Sıla mı, hasret mi bilemiyorum

Dünya da özlenen sılaysa eğer

Tuz basıp yaktığın yaralar benim
Hiçbiri hekimlik yaralar değil
Buz gibi hava var yanıyor tenim
Oralar süt liman buralar değil

Hasreti ekledin hasret içine

Dolaştıkça yüreğimde samyeli
Akmaz olur elbet kurur pınarım
Yavaş yavaş çekiliyor dost eli
Sanki asra damga vuran çınarım

Aldırmıyor âlem gözüm seline

Sevdamın esini uzak dur benden
Ne ara sor beni ne de selam ver
Yüreğim sesini kısarım senden
Ne zora sok beni ne de elem ver

Yüreğim aşkınla oda yanıyor