VER ELİNİ
Her gördüğümde resmini
Özenle sakladığım
Kalbimin kilitli arşivinde
Ilık ılık işler içime sevdan
Kendime söz geçiremez aklım
Bilemedim doğru muydu kendimi hatırlatmam
Hayatına sık sık dalıp, ya sıkma beni dersen
Her elime aldığımda telefonu fırlatmam
Ürkmek, ikilemde kalıp, ya usanır gidersen
Kaybettiğim cesareti bulmak için yaşım geç
Damla damla düşsen
Semanın parmaklarından
Yangın dudaklarıma
Yüzümü yalayıp
Teninle tütsülesen
Nicedir kavrulup
Uzaklara takılmış, görme alanım öksüz
Kuruması nasılmış göz pınarlarıma sor
Semadan ıslandığım, damlalar artık göksüz
Rüyaysa yaslandığım, neydi sinemdeki kor
Bakma bana öyle
Kör mü edecek aydınlığın
Karanlıklarla sevişmiş ruhumu
Tutunacak tek dalım yok
Sürüklenirken girdabına
Ekme
Geleceksen tam gel
Öncüydü belki hararet
Ekinoks, hani mütercim
Bir şeyler anlatmıştı
Oysa hazırdı şartlar
Yağmurların nedense acul değil
YOKSUN
Ne kulaklarımda sesin
Ne yorgun yüzümde nefesin;
İdareli kullandığın.
Ne de alıştığı yerde cismin
Kâbus gibi üstüme çökerek her fırsatta
Nefesimden soğuttun, kırdın beni ey hayat
Boyun eğdim üstüme, sabır vardı fıtratta
Ahiretle avuttun burdun beni ey hayat
Sırtımdaki gömleğim, çocukken dokunmuştu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!