Gönülden sevmiş isen, her engeli aşarsın,
Seni çağırdığında, hemen ona koşarsın.
Gece rüyalarında, gündüz hayallerinde,
Yalnız onu düşünür, her an onla yaşarsın.
O yanında olunca, ruhun huzuru bulur,
GERİDE SİLİNMİŞ ESKİ İZLER VAR
Gülen yüzün solmuş, olmuş tarumar
Maziden akseden derin izler var
Belli ki çok üzmüş bu zalim yıllar…
Gözünden elemli gözyaşı akar
Sanki yabancı olduk artık birbirimize,
Yazık değil mi canım, yazık değil mi bize…
Uyduk eller sözüne, doğru, yanlış demeden,
Nasıl da kıyıverdik, âşk denen sevgimize.
Gurur yaptık her şeyi, tezden kavuşmak varken,
Hayat denilen yolda
Yürürken adım adım,
Şu an nefes alsam da,
Kalmadı hiç takadım…
Tin tenimde emanet,
Gidiyorum buradan, deme sakın sen bana,
Dayanamaz bu kâlbim, senden ayrı kalmaya.
Bir an bile görmemek, acı verirken cana,
Dayanamaz bu kâlbim, senden ayrı kalmaya.
Senle dünyam bir cennet, yokluğunda cehennem,
Gidiyorum dersen, git güle güle
Ben böyle bir âşk’ı, kâlp de taşımam
Sevmediğini de ben bile bile;
Başka kâlbe girsen, artık şaşırmam.
Âşk’ı ve sevdayı düşür dilinden;
Dünyada tutunacak, tek dalımdın sen benim,
Bıraktın ellerimi, boşlukta kaldı elim,
Sana değer vermiştim, seni kâlpten sevmiştim,
Gittiğin günden beri, artık mutlu değilim
Şimdi ben o günleri anarak yaşıyorum,
Unuttum demesi kolaydır dile
Gönülden sevmişsen unutamazsın.
Yeniden bağlanıp başka birine,
Yaralı gönlünü avutamazsın.
Maziye bir çizgi çektim desende,
Gönül gözün kör mü oldu?
Beni artık görmüyorsun.
Yaşayamam sensiz derdin,
Hatır bile sormuyorsun.
Yıkma gönül köprüsünü,
Gönül gözüyle görüp seni öyle sevdim ben,
Cennet’ti dünya bana seninle beraberken.
Şimdi dünyam karanlık, her yer bana Cehennem.
Söyle: hangi mevsimde dönecektin bana sen…
Bir an ayrılık bile bana acı verirdi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!