HİCRAN OKU SAPLANMIŞ KÂLBİM HERGÜN KANIYOR
HİCRAN OKU SAPLANMIŞ KÂLBİM HERGÜN KANIYOR,
EL NE BİLSİN HÂLİMİ BENİ MUTLU SANIYOR…
OYSA GÖNLÜM TARUMAR, ALEV ALEV YANIYOR,
EL NE BİLSİN HÂLİMİ BENİ MUTLU SANIYOR…
Hikmet’i kendinde ara,
Sanma ki ben uzaktayım
Bakıp durma uzaklara,
Kalbîne bak ben ordayım.
Rehber etme Hacı, Hoca,
Gönül kapım sana açtım,
Hoş geldin gülüm hoş geldin
İnan, sana çok muhtaçtım,
Hoş geldin gülüm hoş geldin
Yıllar yılı yollarını,
Gönlümün kapısını
Sana hiç kapatmadım,
Küsmedim, darılmadım.
Bir kez gönül koymadım.
Biliyordum ki bir gün,
HATIRALARDA SENİ ARADIM
Anılarla başbaşa dolaştım gezdiğimiz o yerlerde,
Oturdum buluştuğumuz o ağacın altında.
Gövdesinde solmuş bir kalp vardı, üzerinde isimlerimiz,
Lakin onlar da artık kaybolmaya yüz tutmuş.
Hayatımın baharı artık Hazan’a döndü,
Gönlümdeki bu sevda, yaşayamadan öldü.
Özlenen o mutluluk, o umutlar nerede?
Dünyam şimdi karanlık, âşk’ın Güneşi söndü…
Gözümden dökülürken yaşlarım sıra sıra,
Hayal edip de seni öptüm yanaklarından
O pembe yanağına ateş düşüp yandı mı?
Rüzgârlara seslendim seni çok sevdiğimi,
Sesim erip te sana, kulağın çınladı mı?
Gündüz düşlerimdesin, gece rüyalarımda,
Albümdeki resimlere,
Bakıp, öyle kalakaldım.
Dalıp gittim derinlere,
Hasret ile adın andım.
Tarihleri mazi olmuş,
Hayalim gözünden silindiği gün,
Unuttun demektir artık beni, sen
Yüreğim kalsa da çaresiz, üzgün,
Yoluna çıkıp da nedendir demem.
Yollara bakıp ta beklemem artık,
Hayâlinle baş başa sahildeydik bütün gün,
Anılardan bahsedip dolaştık üzgün üzgün.
Yıllar hiç geçmemişti sanki her şey daha dün,
Anılardan bahsedip dolaştık üzgün üzgün.
Deniz mavisi gözler çok şeyler anlattılar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!