Sen beni kaybettin bugün büsbütün,
Yalvarma boşuna, geçip karşıma.
Gururum geliyor aşkımdan üstün,
İnanmam hiç artık, o göz yaşına.
İsterdim ki beni birazcık anla,
İNANMAZSAN SEN BANA, ALLAH’IM ŞAHİDİMDİR
Yaralanmış kâlbimin acısı çok derindir.
Beni böyle hor görme, bu senin eserindir.
Yıllardır hep peşinden koşup dururum senin.
İnanmazsan sen bana, Allah’ım şahidimdir
Nasıl sevdin ey gönlüm?
O vefasız kadını.
Bir ömür heba ettin,
Unutmadın adını.
O şimdi uzaklarda,
Ne senin unutman mümkün, ne benim unutmam mümkün,
O günleri yaşadık biz, mazi olup kalsa bile…
Şöyle bir bak mazimize, sanki her bir şey daha dün…
Geçip giden bu seneler, ömrümüzden çalsa bile…
İnkâr etme hiç boş yere, sende pişman olmuşsundur,
İnkâr etme boş yere, sen de beni sevmiştin!
Bu hayatın yolunda beraberiz demiştin,
Ne oldu ki bir anda birdenbire değiştin?
Bu âşk için bana sen, ne yeminler etmiştin…
Keşke senin gibi ben atabilsem kâlbimden
İnsanın kendinden kaçması çok zor,
Unutmak istesen unutulmuyor.
Mazide kaldılar hepsi desende,
Teselliyle yürek avutulmuyor.
Gözünün önünden geçer anılar,
Bu dünyada dostluklar para ilen, mal ilen,
Bir gün bitti mi bunlar, kalmaz dostunum diyen.
Düzeni böyle kurulmuş bu yalan dünyanın,
Arkandan kuyunu kazar şimdi yüzüne gülen.
Ay ışığında küflü tenekeler altın gibi parlar,
Hayatımın baharı artık Hazan’a döndü,
Gönlümdeki bu sevda, yaşayamadan öldü.
Özlenen o mutluluk, o umutlar nerede?
Dünyam şimdi karanlık, âşk’ın Güneşi söndü…
Gözümden dökülürken yaşlarım sıra sıra,
Hayal edip de seni öptüm yanaklarından
O pembe yanağına ateş düşüp yandı mı?
Rüzgârlara seslendim seni çok sevdiğimi,
Sesim erip te sana, kulağın çınladı mı?
Gündüz düşlerimdesin, gece rüyalarımda,
Albümdeki resimlere,
Bakıp, öyle kalakaldım.
Dalıp gittim derinlere,
Hasret ile adın andım.
Tarihleri mazi olmuş,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!