Erman Ulusoy Şiirleri - Şair Erman Ulusoy

İNANMAZSAN SEN BANA, ALLAH’IM ŞAHİDİMDİR

Yaralanmış kâlbimin acısı çok derindir.
Beni böyle hor görme, bu senin eserindir.
Yıllardır hep peşinden koşup dururum senin.
İnanmazsan sen bana, Allah’ım şahidimdir

Nasıl sevdin ey gönlüm?
O vefasız kadını.
Bir ömür heba ettin,
Unutmadın adını.

O şimdi uzaklarda,

Ne senin unutman mümkün, ne benim unutmam mümkün,
O günleri yaşadık biz, mazi olup kalsa bile…
Şöyle bir bak mazimize, sanki her bir şey daha dün…
Geçip giden bu seneler, ömrümüzden çalsa bile…

İnkâr etme hiç boş yere, sende pişman olmuşsundur,

İnkâr etme boş yere, sen de beni sevmiştin!
Bu hayatın yolunda beraberiz demiştin,
Ne oldu ki bir anda birdenbire değiştin?
Bu âşk için bana sen, ne yeminler etmiştin…

Keşke senin gibi ben atabilsem kâlbimden

İnsanın kendinden kaçması çok zor,
Unutmak istesen unutulmuyor.
Mazide kaldılar hepsi desende,
Teselliyle yürek avutulmuyor.

Gözünün önünden geçer anılar,

Bu dünyada dostluklar para ilen, mal ilen,
Bir gün bitti mi bunlar, kalmaz dostunum diyen.
Düzeni böyle kurulmuş bu yalan dünyanın,
Arkandan kuyunu kazar şimdi yüzüne gülen.

Ay ışığında küflü tenekeler altın gibi parlar,

İlaç olur derlerdi, geçen zaman her derde,
Hiçbir fayda vermedi, hani dermanı nerde?
Ben ondan uzaklarda, o benden ayrı yerde,
Ömür sona eriyor, hani dermanı nerde?

Diyenler hiç çekmemiş, aşk denilen acıdan,

Bu gözler değil miydi
Aşkı için ağlayan.
Çakmak çakmak bakışla,
Yüreğimi dağlayan

Unutmuşlar besbelli,

Felek bir kapıyı kaparsa eğer,
Diğerini açar, açacak sandım.
Art arda geçmekte zalim seneler,
Ömür heba oldu, boş yere kandım.

Ağardı saçlarım, yoruldu beden,

Yıllar, çok şeyleri çalmış olsa da,
Gönlümdeki aşka erişemedi.
Sana olan sevdam o gün nasılsa,
Bugün de hep ayni, hiç değişmedi.

İçimde büyüyor sevgin çığ gibi,