Erman Ulusoy Şiirleri - Şair Erman Ulusoy

GÖNLÜMDE Kİ BU SEVDA, BENİ MECNUN EYLEDİ,
DÜŞTÜM ÂŞKIN NÂRINA, YÜREĞİM YANGIN YERİ.
YETER BUNCA ÇEKTİĞİM, TEK SUÇUM SEVMEK SENİ,
DÜŞTÜM ÂŞKIN NÂRINA, YÜREĞİM YANGIN YERİ…

NE OLUR ANLA ARTIK, TUTUVER ŞU ELİMDEN,

Dur desem de durmaz geçen şu yıllar,
Benden bir şeyleri çalıp götürür.
Yoruldu bedenim, bembeyaz saçlar,
Artık tükenmekte verilen ömür…

Gerçek olan ne var? Her şey yalancı,

Artık gözlerine bakamıyorum,
El oldun sevdiğim el oldun bana.
Bu dünyada sensiz yapamıyorum,
El oldun sevdiğim el oldun bana…

Nasıl da bir anda böyle olduk biz,

Eğer bir gün ayrılırsam, sana veda edemeden,
Sakın beni hiç suçlama, ecel gelmiştir çok erken.
Başka kim ayırabilir ki, seni benden, beni senden?
Sensin bana bu dünyada, mutluluk ve huzur veren…

Mutluluk hep hayal derdim, sen gerçek kıldın rüyayı,

Eğer bir gün gelirsen, sakın beni arama,
Yıllardır hep kül bastım, kanayan bu yarama.
Keşke elimde olsa, sokmam bile rüyama,
Hayallerimden sildim, giremezsin dünyama.

Demek ki unutmuşsun ettiğin yeminleri;

Eserken başımda kavak yelleri,
Bu âşk’tan yaşadım türlü hâlleri,
O günden bugüne geleli beri,
Kaybettim kurduğum tüm hayâlleri,

Vefasız biriymiş bunu bilmedim,

Boş yere ümitlenip, yolunu gözlemişim,
Unutmadın sanıp da seni hep özlemişim,
Oysa hata yapmışım, bunu çok geç anladım,
En güzel yıllarımı boşa heba etmişim.

Vefasız olduğunu nerden bilsin bu gönlüm?

Şimdi ayrı yerlerde yaşıyoruz sen ve ben
İkimizde çaresiz, bir şey gelmiyor elden
Durdurmak imkânsız şey akıp giden zamanı,
Keşke mümkün olsa da, tutsan şu ellerimden

İnan ki çok muhtacım, ihtiyacım var sana,

Gecelerden bir gece, bir yalnızlık çöktü gönlüme;
Belki tanırım diye aşina olduğum isimlere,
Öylesine bir göz attım eski albümdeki resimlere.
Meğerse ne çabuk geçip, gitmiş yıllar,
Acı gerçeği ortaya koydu sararan fotoğraflar.
Kimisi çok uzaklarda, kimisi yok olan dostlar,

ESKİ BİR PLAK CIZIRTISINDA ASILI KALDI SESİN

Eski bir plak cızırtısında asılı kaldı sesin,
Zamanın unutulduğu, bir çıkmazın içindeyim şimdi.
Hayalini çekip aldın ya akşamın avuçlarından,
Şehir sustu, ruhumdaki duygular umudu kesti...