Erkan Saltan Şiirleri - Şair Erkan Saltan

Bir telefon çaldı arayan; sevdam,
Çok fena korkuttu yar ama beni.
Demez mi bir anda bayılır adam,
Hem de dümdüz dedi arama beni.

Birbirini seven candan gönüldük,

İçten içten ağladık ömrü hüzne boyadık,
Yetmedi mi yandığın bir nefes al ara ver.
Her yüke sırtımızı, gama göğsü dayadık,
Yetmedi mi kandığın bir uzak kal ara ver.

Nice nimeti vardı görmeyip gölgelendik,

Ortada dolaşan sözler bir yana,
Aşk dediğin nedir, tarifi nedir.
Bilen varsa, ara bul getir bana,
Söylesin bu kadar olanlar nedir.

Aslı'ya ciğeri yakmışlığı var,

Yangınla yandık.

Kanar gök kubbe kızıl, kor; ormanı ovası,
Hali nedir sincabın kaçtı mı kaplumbağa.
Nerde ceylanın yurdu hani kuşun yuvası,
Kaldımı börtü böcek ateş düşünce dağa.

Kim olsa değişmez, bir anlasana,
Sen gibi severler, sanma boşuna.
Yüreğim kaç defa söyledim sana,
Aşk deme üzerler, yanma boşuna.

Ne yapsan o değil, asla beklenen,

Reva mıdır bunca, zulm sence bana,
Derin derin yakma yapma be yapma.
Candan can koparan, işkence bana,
Habersiz bırakma yapma be yapma.

Taklit olmaz aslı gerek onun da,
Mutlaka vardır o çok istediğim,
Aradım karşıma çıktı sonun da,
Alemde bir tane vardır dediğim.

Yok, başkası olmasın bana senin dışında,
İçimde var'ım sensin yada asla hiç kimse.
Gönlümün su serpeni sevdayla yanışında,
Sevgi pınarım sensin yada asla hiç kimse.

Değilmi ki gönlümde bu cihana perdeysen,

Sana yazılmıştım ya ben,
Başkasına gidersem yaz.
Yüz yüze yahut gıyaben,
İnciten söz edersem yaz.

Uzak yakın gündüz gece,

Ateşten gömlek giydiler,
Bu yolda yanacak kadar.
Baksa görür gibiydiler,
Yakındı yerle gök kadar.

İkisi bir olamayıp,