Erkan Saltan Şiirleri - Şair Erkan Saltan

Usandım belki de niyedir bilmem,
Canda dert olanın, bir anlamı yok.
Demek dibi buldu ruhen ezilmem,
Canımdan çalanın bir anlamı yok.

Yoruldum belki de ondan mı şimdi,

Bir çift gözün yola nakışı vardı,
İlmek ilmek kahır dökülüyordu.
Terk ederken dönüp bakışı vardı
Bir şehir yerinden sökülüyordu.

Gidiyordun neler neler ardında,

Başarmış aşıp gelmiş kuduran denizleri,
Gemisini kurtarmış limandadır kimisi.
Bu güvenle titretir adım attığı yeri,
Gücüyle ezer geçer, korku verir kimisi.

Bataklığa kendini çıkış sanıp atmıştır,

Dönüp siz söyleyin nerde gördünüz,
Hiç olmadık ondan, kimse duymadı.
Bir denk gelemedik harbi dördümüz
İmkan, mekan, zaman bana uymadı.

Derlerdi merhemdir geçerken derde,

Sana gelen yollara barikat çekiyordun,
Birgün kaldırsan bile bu senin tekrarındı.
Olmazı bayrak yapıp bağrıma dikiyordun,
Reddime korku demek, sürekli ısrarındı.

Sana giden yol vardı birde bana gelen yol,

Aşk'ın; ızdırabı, kendini tartar,
Böylesine ağır bir durumu var.
Azalacak derken üstüne artar,
Saadete sağır bir durumu var.

Kalplerimiz hani sevinsin nice,

Dönen devran sana ne getirecek,
Bakarsın olmazdan olanlar doğar.
Sabret karanlığa elbet bitecek,
Gün günden doğmaz ki geceden doğar.

Ayları bulmuştur olmayan vuslat,

İkimiz olmadık kimdi çalanlar,
İçin için hüzün sancılar ve biz
Harbi söylesene neydi olanlar,
Seneler insanlar acılar ve biz.

Elimde değil ki üzüyor geçmiş,

Gönlüm koru seni, mesafen ile,
Ne çok kapat ne de açma aranı.
Candan öte canan görünse bile,
Merhemi değilse, açma yaranı.

Ne kendin sanıpta senle kıyasla,

Olmazlarımın yanında
Şimdi birde sensizliğim.
Sen haklıydın isyanında,
Ben artık bir sessizliğim.

Bu deryada uslanmadım,