Erkan Saltan Şiirleri - Şair Erkan Saltan

Dolup dolup gözlerinle, için için ne söyledin,
Yar bilirim o gönlünü, metanetle savaşında.
Yüreğimin ortasına hüznünü hançer eyledin,
Bil ki ecelim gizlidir o dinmeyen gözyaşında.

Baharın kışa karıştı, yaza çıksın sonbaharın,

Elimde tutarken suya düşürdüm,
Bir dünya kuruyu yaşa harcadım.
Oysa biliyordum çabuk üşürdüm,
Gel gör ki.. baharı kışa harcadım.

Üzülmek üzere doymuşken sine,

Yol üstü değilsen, kalmışsan sapa,
Gelmeyen kervana kuşa kahretme.
Uymazsan kimsede, şahsi hesaba,
Hatırlanmaz ismin boşa kahretme.

Sormazlar nerdesin belli sebepten,

Vermeyecektim hani bir daha böyle zinhar,
Sevgimi dibine dek söz vermiştim kendime.
Buna sevdalık denmez, bu düpedüz intihar,
Böyle ölmeyecektim kader yazdım kendime.

Avucumda kal dersen böyle boş kalır avuç,

Hasret vurdu durup destekliyorsun,
Normal değil, benden uçuk gibi gel.
Yar öldüm diyorum, ne bekliyorsun,
Dokuz çok geç sekiz buçuk gibi gel.

Gam var yüreğimde yüreğim darda,

Kendimi fazlaca baskıya aldım,
Sıkıldım yorulup yıldım bu gece.
Yazacak ne varsa askıya aldım,
Sessizliği adres kıldım bu gece.

Anlayıp dinlemez hani ruh halim,

Birazdan gelirim demişti oysa,
Herhalde biraz'ı başka buranın.
Gün artık gecedir biraz'ı buysa,
Demek çoğu azı başka buranın.

Yok demedi ama kızdı köpürdü,

Gel de kazan kaldırma, zarar zarar üstüne,
Asi olma sakin ol, varsın derdin dağ olsun.
Aldırma, gel aldırma, kar yağar kar üstüne,
Ağrı var tabip kayıp varsın canın sağolsun.

Kafa gidip geliyor yanlış ne doğrum nerde,

Bambaşka bir yara, gönül yarası,
Dayanıp, katlandı sabrı sevdanın.
Artık selam sabah, var yok arası,
Demek ki çatladı, sabrı sevdanın.

Az kapris yaparsam bundan yakınma,
Anla ki sevdamız var dedi Benaz.
Çıkışıp bağırsam bil de sakınma,
Hepsi de şakadır yar dedi Benaz.

İstesem yaparım o kadar en az,